Καλημέρες αγαπητοί,

Όπως πάντα ξεκινάω να γράφω χωρίς να ξέρω το γιατί. Συνήθως μου προκύπτουν στην πορεία οι ασυναρτησίες! Χμ.. δυσκολεύομαι... τι διάολο... μάλλον χάνω το ταλέντο μου... να ανησυχήσω? Θα ανησυχήσω αργότερα, προς το παρόν θα σας πω για το καλαμάκι του καφέ μου! Είναι ένα εξαιρετικό μωβ χρώμα, σχεδόν φωσφοριζέ και μου έρχεται να το φάω! Τι μαλακίες... δε την παλεύω κάστανο.

Να σχολιάσω τα χθεσινά με τους μπατσέους? Ας τα σχολιάσω...
Θεωρώ τραγικό το γεγονός ότι είμαστε τόσο ευκολόπιστοι και καταπίνουμε τόσο άνετα όσα μας πασάρουν τα media. Τι σας κάνει να πιστεύετε ότι όλες αυτές οι επιθέσεις δεν είναι ελεγχόμενες? Ώστε να δίνουν αφορμή για αστυνομικές αυθαιρεσίες, ''εξορμήσεις'' στα Εξάρχεια και στις γύρω περιοχές. Κατεβαίνω στο κέντρο και βλέπω παρατεταγμένους τους κρετίνους λες και έχουμε δικτατορία. Περνάω δίπλα τους και σκέφτομαι τώρα θα μου την πέσουν, τώρα θα μου την πέσουν... επειδή φοράω σκουλαρίκια, το παντελόνι μου είναι σκισμένο, η μπλούζα μου έχει ένα κόκκινο αστέρι, βλέπουν την ξινίλα στη μούρη μου... Δεν αντέχεται αυτό το κλίμα. Πάντα ένιωθα πιο ασφαλής περπατώντας στα Εξάρχεια δίπλα στους ''περιθωριακούς'' παρά δίπλα στα κρέατα τους μπάτσους. Και αυτό γιατί ο ''περιθωριακός'' δε θα ασχοληθεί με την πάρτη σου, δε θα σε προκαλέσει, δε θα σχολιάσει το παραμικρό για την εμφάνισή σου και πάνω απ'όλα δε θα σε ξεφτιλίσει.

Επειδή αυτό το θέμα συνήθως το γαμάω και ξεχνάω να σταματήσω... ήθελα βασικά να πω ότι λυπάμαι που υπάρχουν αυτά τα περιστατικά [επιθέσεις] σε τμήματα, κυρίως επειδή αυτό είναι ένα παιχνίδι που ευνοεί μόνο το κράτος. Και την πληρώνουν ανεγκέφαλοι πιτσιρικάδες μπάτσοι οι οποίοι αύριο-μεθαύριο που θα βγουν από το νοσοκομείο θα είναι στους δρόμους και θα μας κοιτάνε ακόμα πιο περίεργα.

[link]